De zon gaat onder,
We liggen samen op het gras.
Het doet ons een beetje verschieten,
Maar de maan komt stilletjes piepen.
We liggen hand in hand,
Kijken in mekaars ogen.
Verdrinken weg in de tijd,
Ontwaken doet ons spijt.
We kijken elkaar aan,
mijn hart maakt een sprongetje.
Woorden schieten tekort,
Het is net of we spreken een andere taal.
Ik pink een traantje weg,
Een traantje van geluk.
Ik kan het niet vatten,
Woorden vinden heeft geen zin,
Mijn leven met jou is een nieuw begin.
Het is juist of ik voel,
echte liefde!
Ik versta het niet,
ik had dit nooit eerder.
Ik koester dit gevoel,
Weet je wat ik bedoel?
Het is de eerste keer dat ik dit zeg,
neen, alsjeblieft, ga nooit meer bij me weg!
De wind van de bomen waait door onze haren,
We zitten stilletjes voor ons uit te staren.
Jij wijst het me aan, ik zie het van ver,
Maar in de hemel hangt onze gelukster.
Ze schittert net zo prachtig in donker,
als ik schitter in het licht.
Ik kus stilletjes jou hand,
Mijn gevoelens voor jou hebben me volledig overmand.
Ik dank de zon, ik dank de sterren, ik dank de maan,
Dat ik elke dag opnieuw voor jou mag bestaan.
Je fluistert zachtjes in mijn oren,
het zijn net de lieve woordjes die ik zo graag wil horen.
Neen, schat dit is geen grap,
ik voel duizend vlinders in één klap,
Je doet me blozen, vliegen, zweven,
Ik heb je liever dan eender wie.
Wat ik voor jou voel is oprecht,
Ik hou van je, echt!
Het is juist of ik voel,
echte liefde!
Ik versta het niet,
ik had dit nooit eerder.
Ik koester dit gevoel,
Weet je wat ik bedoel?
Het is de eerste keer dat ik dit zeg,
neen, alsjeblieft, ga nooit meer bij me weg!
